Home

Als je aan anderen vraagt om Tom te omschrijven, dan is de kans groot dat ze je vertellen dat ze dat niet kunnen. “Je moet ‘m meemaken”, is dan het antwoord. “Tom is met geen mogelijkheid in hokjes te krijgen. Steeds wanneer je denkt dat je een antwoord hebt, blijkt dat antwoord maar een stukje. En de kans is groot dat ook dat stukje op een bepaald moment weer aan diggelen gaat.”

Het is bijzonder om met ‘m om te gaan, maar ook erg confronterend.

Wie ‘m kennen, omschrijven Tom als een liefdevol, buitengewoon direct en realistisch mens met een enorme dosis humor, ongestoord door de barrières en heilige huisjes die de samenleving wanhopig tracht in stand te houden. “Het is bijzonder om met ‘m om te gaan, maar ook erg confronterend.” zei laatst iemand. “Confronterend, omdat je wordt geconfronteerd met jezelf. Niet omdat hij wil confronteren, maar omdat hij heel anders naar zichzelf en de wereld kijkt dan de meeste mensen. Hem vragen wat ie vindt van iets resulteert meestal in een onverwachte kijk. Die wordt gesteund door dusdanig inzicht en logica dat je wordt gedwongen je eigen perceptie opnieuw te toetsen.” Overbodig te zeggen dat Tom – door wie zich wil vasthouden aan oude, vastgeroeste ideeën – niet altijd evenveel wordt gewaardeerd.

Alleen al de afgelopen tien jaar gaf Tom honderden workshops en seminars over het bestaan. Echt bekend werd ie toen The Secret naar Nederland kwam. Omdat hij de enige was met echte kennis van – en ervaring met – deze materie in Nederland, kwamen alle media al snel uit bij hem. Vele artikelen, radio- en tv uitzendingen waren het gevolg. Maar al snel merkten de duizenden bezoekers van zijn workshops dat hij niet de antwoorden gaf waarop de meesten zaten te wachten. Wie zei dat ie een auto of geld wilde creëren, kreeg te horen dat dat geen probleem is, mits de persoon in kwestie dan wel even de volledige verantwoordelijkheid voor zijn of haar hele leven neemt. In een wereld waarin vrijwel iedereen zichzelf een slachtoffer voelt een onwelkome suggestie. Tom: “Iedereen roept dat ie vrijheid wil. Maar ze vergeten graag dat daarvoor ook de volledige verantwoordelijkheid moet worden genomen voor alles in je eigen leven. Hoe kun je vrij zijn als je afhankelijk bent van externe factoren? Dat is slachtofferschap, geen vrijheid. Wanneer ik ze daarop wijs, blijkt die behoefte ineens danig verminderd. Ik vind dat wel amusant. Temeer omdat ik uit eigen ervaring weet dat we sowieso volledig verantwoordelijk zijn voor onze realiteit. Het ontkennen daarvan verandert die verantwoordelijkheid niet, die blijft gewoon. Je kiest er dan simpelweg voor anderen je leven te laten bepalen. Ik moet nog mensen tegenkomen die daarvan oprecht gelukkiger zijn geworden. Wie beweert dat ie gelukkig is in een slachtofferrol, liegt.”

Veel mensen geloven dat ze een missie hebben hier om anderen en de wereld te veranderen. Ik heb beseft dat dat niet zo is.

“De wereld is bezig radicaal en totaal te veranderen. Toch blijken de meeste mensen maar af te wachten en zoveel mogelijk te negeren dat we binnen enkele jaren te maken hebben met een in elkaar klappende samenleving op alle gebieden. Wie niet nu de verantwoordelijkheid voor zichzelf gaat nemen, gaat geen prettige tijd tegemoet. We gaan als mensheid naar binnen, terug naar de realisatie van wie we werkelijk zijn, voorbij al die beperkende overtuigingen waaraan de massa zich nog altijd vastklampt. Ik ben voorbij die beperkingen en neem de volledige verantwoordelijkheid voor mijn eigen leven. Ik ben vrij. Door een voorbeeld te zijn laat ik zien wat vrijheid eigenlijk betekent. En vooral wat het niet is, want veel mensen hebben daarover de meest onzinnige ideeën. Het is hoog tijd om te veranderen en te zijn wie we werkelijk zijn: vrij en creatief bewustzijn dat het leven droomt.”

Op de vraag of hij een missie heeft, antwoordt hij: “Nee, ik heb geen missie, tenzij oprecht jezelf leren kennen en zijn een missie is. Veel mensen geloven dat ze een missie hebben hier om anderen en de wereld te veranderen. Ik heb beseft dat dat niet zo is. We hebben wel intenties met betrekking tot de wijze waarop we onszelf hier ervaren, maar die vervullen we gewoonlijk vanzelf. En zelfs als dat niet zo is, zijn we als bewustzijn tevreden. Uiteindelijk gaat het om expansie en iedere ervaring zorgt daarvoor.” Geen missie dus, maar desondanks wel honderden workshops. Op die schijnbare tegenstrijdigheid is zijn antwoord helder: “Ik doe wat plezier oplevert. Op dit moment blijk ik als levend voorbeeld van iemand die de weg naar zichzelf heeft teruggevonden heel waardevol te zijn voor wie daarvoor ook kiest. Als mensen geen interesse zouden hebben in wat ik te bieden heb, dan zou ik stoppen met workshops. Mijn doel is niet iemand overtuigen of veranderen, iedereen is vrij om te geloven en zijn waarvoor ie kiest. Alleen wanneer iemand oprecht interesse heeft in mijn visie, inzichten of kennis, dan deel ik die.”

Tekst: Monica de Boer